Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9827 K.2023/9417

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, sanık ... hakkında aynı suçtan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır. 2. Sanık ...'nin temyiz isteği, suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, hakkında aynı suçtan Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/975 Esas, 2016/184 Karar sayılı dava dosyasında yargılanıp ceza aldığına, aynı eylemi nedeniyle iki kez cezalandırıldığına, mahkemenin gerekçesinin yetersiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurun, 02.04.2015 tarihinde 0 850**** 27 numaralı hattan arandığı, kredi kartının aidatlarını geri alabileceği, bunun için kredi kartı bilgilerinin gerektiğinin söylendiği, mağdurun da Yapı ve Kredi Bankasından verilme kredi kartı bilgilerini bu kişiye verdiği, sonrasında kredi kartından 509,14 TL tutarında harcama yapıldığı, bu suretle sanıkların başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. IP numarasına sanık ... adına kayıtlı internet bağlantısı ile erişim sağlandığı tespit edilmiştir.

3. Sanık ... savunmasında; "internet bağlantısını kendisine iş yeri açmak için 2014 yılı Mart ayında aldığını ancak 6 ay sonra sanık ...'nın sahibi olduğu Gerçek Danışmanlık isimli iş yerinde kullanması için verdiğini" beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Sanık ... savunmasında; "sanık ... ye ait internet hattını bir ay kadar iş yerinde kullandığını, suç tarihinde şirketinin faal olmadığını" beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları, sanıkların aşamalardaki savunmaları, banka cevabi yazıları, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin, somut bir nedene dayanmayan temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları, sanıkların aşamalardaki savunmaları, banka cevabi yazıları, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ...'nin, suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz talepleri yanında, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada sanık ... hakkında, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/975 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkumiyet hükmünün mağdurunun, inceleme konusu dava dosyası mağduru olan ... dışından başka bir kişi olduğu,

söz konusu suç bakımından her bir mağdur yönünden ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya uygun olduğu, mükerrer cezalandırmadan söz edilemeyeceği anlaşıldığından, sanık ...'nin aynı eylemi nedeniyle hakkında iki kez hüküm kurulduğuna yönelik temyiz talebi reddedilmiştir.

Bununla birlikte, sanık ...'nin, atılı suçu sanık ... ile iştirak halinde işlediği, suçu işlediğini kabul etmese de sanık ... tarafından mağdurun zararının giderilmesine açıkça bir itirazının da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 168 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli, 2015/980 Esas, 2016/493 Karar sayılı sanık ... hakkında kurulan kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Gerekçe bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli, 2015/980 Esas, 2016/493 Karar sayılı sanık ... hakkında kurulan kararına yönelik sanık ...'nin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA