Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/10604 K.2024/1491

2)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve 2022/1840 Esas, 2022/1839 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanığın dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.06.2019 tarihli ve 2019/13470 Soruşturma, 2019/4024 Esas, 2019/474 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2.Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/252 Esas, 2019/293 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/162 Esas, 2019/319 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bu cezanın 5 eşit taksitte ödenmesine hükmolunmuştur.

4.Sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/1840 Esas, 2022/1839 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekili, vekalet ücretinin yanlış hesaplandığını, bu nedenle hükmün düzeltilerek onanmasını veya resen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulmasını talep etmiştir. 2.Sanık müdafii, katılanın ilk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf kanun yoluna başvurmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmü temyiz etmiştir. 3.Sanığın temyiz sebepleri, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, nedensellik bağının bulunmadığına, katılanın ilk derece mahkemesince verilen hükmü istinaf etme hakkının bulunmadığına, vekaletnamesinde feragate ilişkin bir yetkisinin bulunmadığına, görevi kötüye kullanma kastı ile hareket etmediğine ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Kahramanmaraş Barosuna kayıtlı Avukat olan sanığın.

Davacı katılan vekili sıfatıyla, Elbistan İş Mahkemesinin 2014/736 (Bozma öncesi Elbistan İş Mahkemesinin 2013/663) Esasına kayden açtığı alacak davası kapsamında, katılanın 14.07.2012 ilâ 02.06.2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını ve dava dilekçesinde bu tarihler arasındaki alacakları talep ettiğini bildiği hâlde, bahse konu davanın 11.02.2014 tarihli duruşması sırasında, katılanın bilgi ve rızası olmaksızın, davacı katılanın 01.10.2012 ilâ 07.12.2012 tarihleri arasında çalıştığına dair gerçeğe aykırı beyanda bulunup, bir kısım taleplerden feragat etmek suretiyle,

katılan lehine hükmedilen alacak miktarının azalmasına sebebiyet vererek icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, Mahkemece; sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, sanık

müdafiinin ve katılan vekilinin bu kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dosya üzerinden yapılan incelemede istinaf başvurusu düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Avukat olarak görev yapan sanığın, katılanın 14.07.2012 ilâ 02.06.2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını ve dava dilekçesinde bu tarihler arasındaki alacakları talep ettiğini bildiği hâlde, bahse konu davanın 11.02.2014 tarihli duruşması sırasında, duruşma zaptına katılanın 01.10.2012 ilâ 07.12.2012 tarihleri arasında çalıştığına dair geçen ifadenin altına imzasını atarak aktif ve icrai şekilde gerçekleştirdiği kabul edilen eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden aynı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR