Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/169 K.2023/10803

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.04.2013 tarihli ve 2013/7322 Esas, 2013/10908 Soruşturma, 2013/3774 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, ayrıca hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2013 tarihli ve 2013/288 Esas, 2013/868 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

Bahse konu kararın, katılan Hazine vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/328 Esas, 2020/2287 sayılı Kararı ile atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde temyiz incelemesine konu karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri; müvekkili ile mağdurlar arasındaki para alışverişinin fıstık ticaretinden kaynaklandığına, bu nedenle somut olayda müvekkilinin tefecilik faaliyetinin bulunmadığına, keza zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının ve kolluk birimlerince araştırma yapılmadan hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, yine emanette kayıtlı olan paraların iadesine veya müsaderesine karar verilmesi gerekirken dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesinin ve suç tarihinin yanlış gösterilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; sanığın iş yerinde yapılan aramada çok sayıda tapu fotokopisi ile senet ve alacak verecek bilgilerinin yazılı olduğu belgelerin ele geçirilmesi, ele geçirilen senetlerden yola çıkılarak ulaşılan yedi ayrı mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadelerinde sanıktan faiz karşılığı ödünç para aldıklarını ve sanığı tefeci olarak bildiklerini beyan etmeleri ile tüm dosya kapsamından sanığın kazanç sağlamak için zincirleme tefecilik suçunu işlediği, yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu sabit bulunarak atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

2012 yılı Eylül ayı olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında şikayet tarihi olan 05.03.2013 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/688 Esas, 2021/282 sayılı Kararında, Dairemiz tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Adli Emanetin 2013/1769 sırasında kayıtlı belgelerin asıllarının tasdikli suretleri dosya arasına alındıktan sonra emanette kayıtlı bulunan eşyaların sahibine iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/688 Esas, 2021/282 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 11 numaralı bendinde yer alan "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin "asıllarının tasdikli suretleri dosya arasına alındıktan sonra emanette kayıtlı bulunan eşyaların sahibine iadesine," şeklinde değiştirilmek suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,