Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/1970 K.2024/7836

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2017/338 Esas, 2019/116 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/1. madde uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.

2.Katılanın ve sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2019/3867 Esas, 2021/400 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının hükmün 5237 sayılı Kanun'un 53/1-5. madde ve fıkralarında düzenlenen hak yoksunlukları yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, sanığın soruşturma dosyası ile ilgili olarak araştırmalar yaparak basını olaydan haberdar ettiğini, güvenlik kamera kayıtlarının incelenmesi için çaba sarfettiğini, soruşturma dosyasına vekaletname ibraz etmemesinin görevi ihmal suçunu oluşturmayacağını, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine hükmedilmesinin hakkaniyete uygun olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinde Samsun Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın 4 yıl önce kaybolan kızı ile ilgili olarak Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/1992 sayılı soruşturma dosyasının takibini yapmak için anlaşmalarına rağmen dosyaya vekalet sunmadığı gibi herhangi bir işlem de yapmadığı ve bu suretle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda;

sanığın istikrarlı savunmalarında, soruşturma dosyası incelediğinde HTS kayıtlarının istendiğini gördüğünü, olayı tekrar canlandırmak adına yerel basın ile irtibata geçerek katılanla röportaj yapılmasını sağlaması üzerine ulusal basında da haberler yapıldığını, dosya ile ilgili olarak yapılması gerekenleri yaptığını beyan etmesi dikkate alındığında, sanık olan avukatın 5271 sayılı Kanun'un 234/1-(a-1) maddesi gereği "delillerin toplanmasını isteme" hakkının olduğu ancak 4 yıldır yürütülen soruşturma kapsamında bir kısım şüphelilerin tutuklanıp daha sonra tahliye edildiği ve HTS kayıtlarının istendiği,

aynı Kanun'un 160 ve 161. maddeleri gereği soruşturma işlemlerini Cumhuriyet savcısının resen yürütmekle yükümlü olduğu da göz önünde bulundurularak, 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesinde düzenlenen suçun oluşması için görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme gösterme yanında objektif cezalandırma şartı olan failin fiili ile “kişilerin mağduriyetine" veya "kamunun zararına" neden olma ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlama" şartlarından birinin gerçekleşmesi gerektiği nazara alınmadan sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR