Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/2207 K.2023/7460

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.12.2013 tarihli ve 2013/48698 Soruşturma, 2013/19087 Esas, 2013/1140 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi ile 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2014 tarihli ve 2014/22 Esas, 2014/52 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

3. Katılan vekili ile sanıkların temyizleri üzerine hükümlerin Dairemizin 01.10.2020 tarihli ve 2016/7298 Esas, 2020/12489 sayılı Kararı ile sanıkların eylemlerinin kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/300 Esas, 2021/7 sayılı Kararı ile sanıkların değişen suç vasfına göre kamu görevlisine hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 304 gün karşılığı 6.080,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın 12.02.2021 havale tarihli dilekçesi, suçu işlediğine yönelik yeterli delil bulunmadığına dairdir. 2.Sanık ...'un 12.02.2021 havale tarihli dilekçesi, suç kastı bulunmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı ve sübuta ermediği hususlarına ilişkindir. 3.Katılan vekilinin 02.03.2021 havale tarihli dilekçesi, Hazinenin bozma ilamı sonrasında duruşmalardan haberdar edilmediği ve sanıklar hakkında adli para cezasına hükmedilmesinin yerinde olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Mersin İl Jandarma Bakım Onarım Komutanlığı emrinde görev yapan sanık ... ile Mezitli ilçesinde bilgisayar ve CD kiralama işi yapan sanık ...'ın, Mezitli İlçe Jandarma Merkez Jandarma Karakol Komutanlığında 3. Asayiş Tim Komutan Yardımcılığı görevini yürüten şikayetçi ...'ın yanına gelerek görev mahalli olan Mezitli ilçesinin Çevlik köyünde...'ın dernek kurup kumar oynatacağını, gelen ihbarları kendilerine bildirmesi karşılığında 3.000-5.000 TL menfaat temin etmeyi teklif ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanıkların, kamu görevlisinin onur, şeref ve saygınlığına saldırı niteliğindeki eylemlerinin kamu görevlisine karşı hakaret suçunu oluşturacağından bahisle bu suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Mezitli İlçe Jandarma Merkez Jandarma Karakol Komutanlığı bahçesinde gerçekleşen hakarete konu eyleme ilişkin olarak aleniyet unsuru gerçekleşmesine rağmen sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği nazara alındığında,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, "daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden kanuni şartların oluşmaması" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle haklarında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair kararlar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR