Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/226 K.2024/9652

Sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2019/304 Esas, 2020/96 sayılı Kararı ile sanıkların rüşvet verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatlerine hükmolunmuştur.

2)Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/1107 Esas, 2020/1156 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanıkların rüşvet verme suçunu işlediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR