Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/260 K.2024/3497

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g bendinde yer verilen. "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları" ve (h) bendindeki.

“Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile incelemeye konu resmi belgede sahtecilik suçunun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekillerinin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümlere yönelik temyize haklarının bulunmadığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği katılanlar vekillerinin zimmet suçundan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/10 Esas, 2019/334 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatlerine hükmolunmuştur. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 30.03.2020 tarihli ve 2020/1099 Esas, 2020/1329 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istemleri; sanıkların üzerlerine atılı zimmet suçunun ... olmasına karşın usul ve yasaya aykırı şekilde beraat hükümleri kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinde sanıkların ... İl Milli Eğitim Müdürlüğünde tahakkuk bölümünde görev yaptıkları, sanıkların personele ödenecek geçici görev yolluğu, promosyon, ek ders ücreti, sınav ücreti gibi ödemeleri kendi hesaplarına aktarıp, kurumun çalıştığı banka ile çalışmayan personele elden vermeleri şeklindeki eylemlerinde zimmet suçunun unsurlarının bulunmadığı, söz konusu ödemelerin mevzuata aykırı yapıldığı, bu sebeple eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yetersiz gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

B. Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Suç tarihinde ... tahakkuk bölümünde memur olan sanığın, personelin geçici görev yolluklarından kesinti yaparak kendi hesabına aktardığı, hesabına aktardığı bu miktarın bir kısmını ödeme yapması gereken personele teslim ettiği, bakiye 7.186,66 TL'nin ise üzerinde kalmasını sağladığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmiş ise de; sanığın aşamalarda, hak sahiplerine ödemeleri yaptığını ancak personelin bir kısmından yaptığı ödemelere dair imza alamadığını savunması karşısında, hak sahiplerinin tespit edilip beyanlarına başvurulup uhdesinde para kalıp kalmadığı kesin olarak belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 30.03.2020 tarihli ve 2020/1099 Esas, 2020/1329 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,