Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/2839 K.2025/2886

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Zimmet miktarı olarak kabul edilen 9.000,00 TL'nin suç tarihi itibarıyla ekonomik koşullara ve paranın alım gücüne göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 249. maddesi gereğince değer azlığı kapsamında kalması sebebiyle sanığın cezasından gerekçe gösterilmeden asgari oranda indirim yapılması,

İddianamede yer alan sevk maddelerinde 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan anılan Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması ile 53/1-c madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında "a" bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin birinci fıkrasıyla ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

14.11.2014 olan suç tarihinin karar başlığında 23.03.2015 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,