Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/2853 K.2023/6057

2- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2018/1848 Esas, 2019/1917 sayılı Kararı ile; sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılmasına ve atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 3- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.12.2019 tarihli ve 2019/90 D.İş sayılı Kararı ile; itirazın reddi, 4- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 16.12.2021 tarihli ve 2018/1848 Esas, 2019/1917 sayılı ek Kararı ile; temyiz isteminin reddi.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından verilen 16.12.2021 tarihli ve 2018/1848 Esas, 2019/1917 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin ek Kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2017 tarihli ve 2017/20603 Soruşturma, 2017/6441 Esas, 2017/1073 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/526 Esas, 2017/520 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın ... Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2018/4 Esas, 2018/42 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.

4. Katılanın istinaf talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2018/1848 Esas, 2019/1917 sayılı Kararı ile beraat kararının kaldırılarak, sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 5 inci fıkrası uyarınca da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmolunmuştur.

5. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/90 Değişik iş sayılı Kararı ile sanık hakkında bölge adliye mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanığın itiraz başvurusu 5271 sayılı Kanun’un 268 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca reddedilmiştir.

6. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2018/1848 Esas, 2019/1917 sayılı ek Kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca“temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasında yer verilen; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereği anılan kararların temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR