Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/3845 K.2025/6348

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2018 tarihli ve 2018/28 Esas, 2018/165 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43/1, 62. maddeleri gereğince 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2019/22 Esas, 2021/1497 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz istemi; savcılık makamının hiçbir araştırma, soruşturma yapmadan müfettiş raporu ile dava açtığına, iddianamenin reddi gerektiğine, mahkemenin lehe olan tanık beyanını kararında tartışmadığına, müfettiş raporunda sistemsel hataların bulunduğuna, dosyada bu rapor ve bu raporu tekrar eden iki bilirkişi raporu ile tanık ifadeleri dışında delil bulunmadığına, dosya kapsamına göre iddia makamının iddiasını ispat edemediğine, mahkeme kararının gerekçesiz olduğuna, verilen hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkra hükmü gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,