Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/4268 K.2023/11871

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2014 tarihli ve 2012/47319 Soruşturma, 2014/2725 Esas, 2014/928 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması ile hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2014/126 Esas, 2016/87 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü maddeleri gereği 3 yıl hapis ve 1000 tam gün karşılığı 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3.Katılan vekili ile sanık müdafiinin temyizleri üzerine hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/8138 Esas, 2021/2289 Karar sayılı ilamı ile; sanığın atılı suçu değişik zamanlarda birden fazla kez işlediğinin kabul edilmesine rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesince bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde 07.12.2021 tarihli ve 2021/445 Esas, 2021/642 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü ve 52 nci maddeleri gereği 3 yıl 9 ay hapis ve 1250 tam gün karşılığı 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ancak 11.02.2016 tarihli hükmün sanık ... müdafiince temyiz edildiğinden bahisle kazanılmış hakka konu cezalarının neticeten 3 yıl hapis ve 1000 gün karşılığı 20.000 TL adli para cezası üzerinden infazına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının mevcut olduğu, şartları oluşmamasına rağmen aleyhe bozma yasağı uygulanarak sanığa eksik ceza tayininin usul ve yasaya aykırı olduğuna;

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

Mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna; İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, tefecilik yaptığına dair Maliye Bakanlığı'nın ihbarı ve suçtan zarar görenlere kazanç sağlama amacıyla borç para verdiğine dair şikayetler üzerine yapılan yargılamada, tanık beyanları ve bilirkişi raporu doğrultusunda sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2014/126 Esas, 2016/87 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafiinin yanı sıra katılan Hazine vekilince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle aleyhe temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/8138 Esas, 2021/2289 Karar sayılı ilamı ile sanığın atılı suçu değişik zamanlarda birden fazla kez işlemesine rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının bozma gerekçesi yapılması karşısında;

bozma ilamına uyularak İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/445 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama neticesinde bozma ilamında işaret edildiği üzere sanık hakkında zincirleme suç hükümleri dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü ve 52 nci maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis ve 1250 tam gün karşılığı 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde bozma ilamından önce kurulan hükmün sanığın yanı sıra katılan vekilince de temyiz edildiği gözetilmeden yanılgılı şekilde aleyhe bozma yasağının varlığından bahisle cezalarının 3 yıl hapis ve 20.000 TL adli para

cezası üzerinden infazına karar verilmesi,

Kabule göre de; Hüküm fıkrasında kazanılmış hak ile ilgili olarak uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine hatalı şekilde 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR