Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/4481 K.2025/6944

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g bendinde yer verilen.

"On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu görevi kötüye kullanma suçunun, 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, anılan suçtan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu,

öte yandan Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, keza 3628 sayılı Kanun'un gerek 7417 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi gerekse değişiklik sonrası 18. maddesinde "... ilgili kamu kurum veya kuruluşlarına bildirilir" hükmünün yer aldığı ancak köy muhtarı olan sanık bakımından İçişleri Bakanlığının ilgili kamu kurumu sayılamayacağı,

açıklanan nedenlerle sanık hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre mezkur suçtan doğrudan zarar görmeyen ... ile ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın katılma haklarının olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, vekillerinin vaki temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,