Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/5036 K.2025/6497

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinde Yenişarbademli PTT şubesinde müdür ve aynı zamanda şubede çalışan başka personel bulunmaması nedeniyle gişe ve vezne işlemlerini yürütmekle görevli sanık hakkında, tanık ... tarafından mağdur ...'e ait kredi kartı borcu ödemesi için 200,00 TL para verildiği halde 20,00 TL para verilmiş olarak kayıt tutulduğu ve aradaki fark olan 180,00 TL meblağı uhdesinde bulundurmak suretiyle nitelikli zimmet suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de;

sanığın, söz konusu PTT şubesinde hem müdür hem de gişe ve vezne işlemlerini yapan tek personel olması nedeniyle almış olduğu 200 TL'yi sehven kayıtlara 20 TL olarak geçtiğini savunması, ilgili şubedeki işlem sayısı da göz önüne alındığında sanığın kastının olmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.09.2011 tarihli ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu, Dairemizin 02.06.2021 tarihli ilamıyla 18.03.2015 tarihli aleyhe temyiz bulunmayan hükmün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,