Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/5048 K.2023/12054

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.03.2015 tarihli ve 2015/7758 Esas, 2015/13273 Soruşturma, 2015/6436 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında tefecilik suçundan mağdur sayısınca 13 kez olmak üzere 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının ve 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/409 Esas, 2016/286 sayılı Kararı ile sanık ...'ın atılı suçu işlediği sabit olmadığından bahisle beraatine karar verilmiştir.

3.Katılan ... vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/179 Esas, 2021/2509 Karar sayılı ilamı ile; tefecilik suçunu işlediği sabit görülen sanığın mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirme neticesinde beraatine karar verilmesi bozma sebebi yapılmış, suç tarihinin 23.07.2012 olarak belirtilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

4.İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesi, Yargıtay bozma ilamına uyarak yaptığı yargılama neticesinde 14.01.2022 tarihli ve 2021/423 Esas, 2022/63 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 20 gün hapis ve 50 tam gün karşılığı 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklara ve 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmetmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz istemi; tanık beyanlarının aleyhe husus içermemesine rağmen eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulmasının, Katılan ... vekilinin temyiz istemi ise; yargılamaya konu eylemlerin birden fazla olmasına rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının, Usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 2011-2012 yılları arasında iş yerindeki Point of Sale (POS) cihazlarını kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandığı, yaptığı işlemlerden komisyon aldığı, dosya arasında mevcut Vergi Tekniği Raporu ve Suç Duyurusu Raporu ile inceleme kapsamında ifadelerine başvurulan şahısların bu hususu teyit ettiği, böylelikle sanığın tefecilik yaptığı sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili ile sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Değişik zamanlarda farklı kişilere karşı iş yerinde bulunan POS cihazlarından kredi kartıyla çekim yaparak komisyon karşılığında nakit para vermek suretiyle tefecilik suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığa ait adli sicil kaydındaki İzmir (Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.02.2010 tarihli ve 2009/521 Esas, 2010/441 sayılı kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 228 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri gereği hapis cezasından çevrilen 600 TL ile doğrudan hükmolunan 100 TL adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son cümlesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-Gerekçeli karar başlığında 23.07.2012 olan suç tarihinin 2011 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,

V. KARAR