Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/5317 K.2024/7933

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2018/302 Esas, 2019/328 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2,3. maddeleri gereğince 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

2)Tarafların istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2019/2378 Esas, 2022/320 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın atılı suçtan aynı Kanun'un 223/2-a madde-fıkra ve bendi gereği beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; sanığın mevcut delil durumu gereği mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi sebebiyle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR