KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2022/5495 E., 2024/8768 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/458 Esas, 2021/501 Karar
- Suç
- İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
389 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2019 tarihli ve 2019/151 Esas, 2019/540 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2020/458 Esas, 2021/501 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; atılı suçun yasal unsurları oluşmadığına, masrafları yatırmayan mağdurun bilgisi dahilinde duruşmalara katılmadığına, davalı şirket iflas ettiğinden müvekkilini masraftan kurtarma amacı ile hareket ettiğine, suç kastının bulunmadığına ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, Ankara 15. Noterliğinin 22.06.2009 tarihli ortak vekaletnamesi ile ..., müşteki ..., ... , ... ve ... 'nin vekilliğini üstlendiğinin anlaşılması karşısında, UYAP sisteminden yapılan sorgulamada.
Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2023 tarihli ve 2016/47 Esas, 2016/271 sayılı sanığın zincirleme biçimde görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın sanıkça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.06.2023 tarihli ve 2021/7636 Esas, 2023/7714 sayılı Kararı ile bozulduğu ve bu dosyada suç tarihinin 30.04.2013, iddianame tarihinin 09.11.2015 olması karşısında, bozma ilamına konu davanın akıbetinin araştırılması ile sanık hakkında aynı konuya ilişkin açılmış başkaca kamu davası bulunup bulunmadığının da belirlenmesi sonrasında, suç ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığı,
zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ve mükerrer dava olup olmadığının saptanması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/5495, K. 2024/8768, 10 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama