KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2022/6749 E., 2025/2162 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/117 Esas, 2016/178 Karar
- Suç
- Rüşvet vermeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Ek tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesine göre sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve sanık hakkında kurulan hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında,
3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilerek hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir" şeklindeki hüküm nazara alındığında, kovuşturma evresinde kamu davasına katılmayan Hazine lehine vekalet ücreti takdiri mümkün görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli emanette muhafaza edilen 10.000,00 TL'nin rüşvet teklifine konu edilen bu paranın yarısı olan 5.000,00 TL'sinin, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 55/1. maddesine gereği müsaderesine karar verilmesi gerekirken sanığa iadesine karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/6749, K. 2025/2162, 24 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama