Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/704 K.2023/12426

Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2013/258 Esas, 2014/173 sayılı Kararının katılan ve suçtan zarar görenler vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Tarım ve Orman Bakanlığı ile Hazinenin kanun yoluna başvurma haklarının bulunması ve hükümlerin vekilleri tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7417 sayılı Kanun) yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında,

7417 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesiyle değişik 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 18 inci maddesinin ikinci fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandıkları kabul edilmiş, bu itibarla ek tebliğnamedeki Tarım ve Orman Bakanlığına davaya katılma ve duruşmadan haberdar edilme hakkı tanınmadığından bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanıklar hakkında açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'in katılma ve hükümleri temyiz hakkı olmadığı, usulsüz biçimde kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmesinin de hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca Tarım ve Orman Bakanlığı ile Hazine vekillerinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ayrıca sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2010 tarihli ve 2009/430 Esas, 2010/162 sayılı Kararıyla verilen beraat hükümlerine, keza görevi kötüye kullanma suçundan Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2013/258 Esas,

2014/173 sayılı Kararıyla verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara ilişkin 25.01.2022 tarihli ek Tebliğname içeriğinde görüş belirtilmiş ise de, bu kararlara ilişkin temyiz isteği bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2009 tarihli ve 2009/26406 Soruşturma, 2009/12144 Esas, 2009/665 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zincirleme basit kullanma zimmeti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2010 tarihli ve 2009/430 Esas, 2010/162 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3.Dairemizin 08.05.2013 tarihli ve 2012/6146 Esas, 2013/4776 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2013/258 Esas, 2014/173 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili, bakanlığın duruşmalardan haberdar edilmeksizin verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğu ve eksik incelemeyle hüküm kurulduğundan bahisle beraat hükümlerini temyiz etmiştir. 2.Katılan Hazine vekili, Hazine davadan haberdar edilmeden ve katılma imkanı tanınmadan usul ve yasaya aykırı olarak, eksik ve hatalı inceleme sonucu hükümler kurulduğundan bahisle beraat hükümlerini temyiz etmiştir. 3.Katılan ... vekili süre tutum dilekçesi ile, gerekçesiz şekilde beraat hükümlerini temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların suç tarihinde Sınırlı Sorumlu Taşçılar Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu başkan ve üyeleri oldukları, Çameli Orman İşletme Müdürlüğünün yaptırdığı işte kooperatif adına işçi olarak çalışan ...'in kooperatiften alacağı olan 162,17 TL'nin ödenmemiş olmasına rağmen 31.05.2008 tarihinde ödenmiş gibi muhasebe kaydının yapıldığı ve paranın kasadan çıkışının gösterildiği, şikayet tarihinden sonra 19.08.2008 tarihli muhasebe kaydı ile para girişi yapılarak 162,17 TL'nin 80 gün sanıkların üzerinde kaldığı,

keza bankadan çekilen paraların zamanında hesaplara intikal ettirilmeyerek 100.000 TL'nin 27 gün, 5.500 TL'nin 23 gün, 5.000 TL'nin 15 gün, 9.000 TL'nin 12 gün, 400 TL'nin 28 gün ve 1.800 TL'nin 14 gün sanıkların üzerlerinde kaldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu ve tanık beyanları esas alınarak yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilerek ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle ... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2013/258 Esas, 2014/173 sayılı Kararında katılanlar Tarım ve Orman Bakanlığı ile Hazine vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ek Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,