Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7330 K.2025/6610

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/332 Esas, 2019/84 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2019/1184 Esas, 2021/682 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan ...'nun Temyiz İstemi Sanığın suç tarihinde kooperatifte bekçi olarak çalışan müvekkili katılanın borcundan dolayı maaş kesintisi yaptığı, ilgili icra dairesine yapılan kesintiyi göndermediği, zimmet suçunu işlediği ve sair hususlara ilişkindir. Katılanlar Hazine ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın, katılanın maaşından kesintisi yaptığı ve icra dairesine yatırmadığı, beraatine karar verilmesinin yerinde olmadığı ve sair hususlara yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR