Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7350 K.2025/6214

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2019 tarihli ve 2018/124 Esas, 2019/110 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.05.2021 tarihli ve 2020/2572 Esas, 2021/1386 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın vesayet makamının iznini almadan müvekkilinin babası olan kısıtlının hissedarı olduğu taşınmazları satıp, benzinliği ise kiraya verdiğine, satım ve kira işlemleri sonucunda elde ettiği gelirleri ne yaptığını belgelendiremediğine, tanık anlatımlarına itibar edilemeyeceğine, eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verildiğine, zimmet suçunun oluşmadığı kabul edilse dahi görevi kötüye kullanma suçunun oluşmadığının kabulünün mümkün olmadığına, sanığın görevinin gereklerine aykırı hareket ederek müvekkilinin mağduriyetine sebep olduğuna, usulsüz vekaletname ile baştan itibaren geçersiz olan satış işlemi yaptığına, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR