Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7345 K.2024/6713

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2019 tarihli ve 2018/326 Esas, 2019/133 sayılı Kararı ile; sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 62/1, 50/1-(a) ve 52/2. maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

2.O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2019/4500 Esas, 2021/933 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu yönünden hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, dosya kapsamında alınan beyanlar, toplanan deliller yeteri kadar irdelenmeden karar verildiğini, ayrıca sanığın olayların geçtiği sırada azalık görevinin bulunmadığını, sanığın yetkisinin ve yetkisi olmadığı suçun sorumluluğunun da bulunmadığını ve sanığın kastı, kusuru ya da eyleminin bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR