Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7349 K.2024/6582

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2018 tarihli ve 2017/375 Esas, 2018/546 sayılı Kararı ile sanığın ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 150'şer tam gün karşılığı 3.000'er TL adlî para cezası (2 kez) ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2019/2561 Esas, 2021/1279 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz dilekçesi, katılanlar tarafından müvekkili sanığa herhangi bir masraf verilmediğinden atılı suçun kanunî unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereği hâk yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde Malatya Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, ... Güv. Kor. Ltd.

Şti. tarafından işten çıkartılan katılanlardan ... ile 14.09.2015 tarihinde, ... ile 14.05.2015 tarihinde ayrı ayrı işe iade, alacak ve tazminat davaları açmak üzere sözleşme yapıp, Malatya 4. Noterliğince düzenlenen 09.09.2015 tarih ve 14284 yevmiye sayılı vekâletname ile katılanların vekilliklerini üstlendiği, bu kapsamda ... için Malatya 1. İş Mahkemesinin 2015/584 Esas, ... için Malatya 2. İş Mahkemesinin 2015/608 Esas sayılı dosyalarında kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesaî ücretinin tahsiline ilişkin dava açmasına rağmen süresinde işe iade davası açmayarak görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme gösterdiği,

eylemleri nedeniyle katılanların zarara uğradığı, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek her bir katılan için suçun ayrı ayrı oluştuğu kabul edilerek sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; katılanların sanık avukatı ortak vekâletname ile vekil kıldıkları ve aynı iş yerinde çalıştıkları keza dosyanın davalısının da aynı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemleri nedeniyle zincirleme tek bir görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerekirken iki kez ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR