Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7360 K.2024/9046

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin zimmet suçundan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2018/237 Esas, 2019/213 sayılı Kararı ile sanıkların üzerlerine atılı zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir. 2.O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan Hazine vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.04.2021 tarihli ve 2021/385 Esas, 2021/483 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz dilekçesi; sanıklar hakkında zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile zimmet suçuna ilişkin beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR