Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7614 K.2024/6564

İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59/son ve 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2021/38 Esas, 2021/138 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmuştur.

2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/1059 Esas, 2021/1642 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; mahkemece vekalet ücretinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmediği için sanık ... için hükmedilen vekalet ücretinin avukatlık asgari ücret tarifesine aykırı hale geldiğine, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması gerektiğine, sanıklarca zararın giderilmediğine, sanığın görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR