Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/7836 K.2024/10936

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2020/263 Esas, 2021/65 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62, 50, 52/2. maddeleri gereği 2.230 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince 37 gün süreyle hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/1347 Esas, 2021/1272 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; sanık ile katılan arasında avukatlık sözleşmesi bulunmadığına, katılanın sanığı azletmediğine, eylemin görev suçu olduğuna dair bilirkişi raporu alınmadığına, katılanın zararının olmadığına usul ve yasaya aykırı mahkumiyet kararının bozulması lüzumuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında Tebliğname'deki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR