Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/8512 K.2023/8348

B) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2021/754 Esas, 2021/696 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/754 Esas, 2021/696 sayılı Kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık müdafiinin 26.07.2021 tarihli dilekçesinin temyiz iradesi içermediği, "hükmün temyiz edilebilir nitelikte olmadığı belirtilerek" temyiz isteminin reddi ne karar verilmesi istemine yönelik olduğu, bu itibarla incelemenin katılan vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2019 tarihli ve 2019/6975 Soruşturma, 2019/2652 Esas, 2019/318 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2.Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/228 Esas, 2019/251 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Ankara Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2019/610 Esas, 2020/172 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.

4.Katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/754 Esas, 2021/696 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi, tanık dinletme talepleri reddedilerek eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kovuşturmanın genişletilmesi gerektiğine, mevcut delillere göre suçun sübut bulduğuna ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlar gereğince sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Avukat olan sanığın alacaklı sıfatıyla, katılan ile arasında ödünç ilişkisi bulunan dava dışı ... isimli kişiye ait şirketlerin taraf olduğu ve katılanın asli müdahil sıfatıyla yer aldığı Kayseri Asliye 1. Ticaret Mahkemesinin 2013/124 Esasına kayden görülen dava ve bir kısım diğer hukuki ihtilaflar ile ilgili yaptığı danışmanlık hizmetine istinaden verilen 29.03.2011 tanzim tarihli ve 600.000,00 Amerikan doları bedelli senedin tahsili amacıyla, katılan hakkında Ankara 29. İcra Müdürlüğünün 2015/12426 sayılı dosyası üzerinden başlattığı takip bulunduğu hâlde,

aynı alacağa istinaden teminat olarak verilen ve bedelsiz kaldığını bildiği 05.11.2009 tanzim tarihli, 600.000,00 Amerikan doları bedelli senedin tahsili için katılan hakkında bu kez Ankara 8. İcra Müdürlüğünün 2017/10202 sayılı dosyası üzerinden takip başlatmak suretiyle mükerrer tahsilat yapmaya çalışarak görevini kötüye kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan iddianın, sanığın alacaklı sıfatıyla katılan aleyhine başlatıldığı Ankara 29. İcra Müdürlüğünün 2015/12426 sayılı takip dosyası bulunduğu hâlde Ankara 8. İcra Müdürlüğünün 2017/10202 sayılı dosyası üzerinden takip başlatarak mükerrer tahsilat yapmaya çalışmak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunun işlendiğine ilişkin olması, Mahkemece; sanığın danışmanlık ücretini kanuni şekilde katılandan tahsil etmeye çalışmasına ilişkin eylemlerinin yasal yollarla hak arama vasfında kabul edilerek atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,

taraflar arasında vekalet ilişkisinin ve mükerrer tahsilatın bulunmaması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir" hükmü de dikkate alınarak katılan vekilinin sonuca etkili görülmeyen sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar hukuka uygun görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/754 Esas, 2021/696 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,