Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/9243 K.2024/10968

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2018/633 Esas, 2019/555 sayılı Kararı ile; sanığın tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43 ve 52. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

2)Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2019/3933 Esas, 2021/1098 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraatine karar verilmek suretiyle aynı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, eksik araştırma ve incelemeyle sanık hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen bölge adliye mahkemesinin beliren takdir ve kanaatinin usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR