Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/10345 K.2024/11121

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği,

sanık hakkında irtikap suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının katılma hakkı ve temyiz yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca anılan bakanlık vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

incelemenin sanık müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Mahkemece sanığın oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemine uyan zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/1. madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 19.02.2015 tarihli mahkumiyet hükümleri ile inceleme konusu hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,