Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/4467 K.2024/11989

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2021/66 Esas, 2021/353 sayılı Kararı ile; sanığın görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmedilmiştir. 2)Katılanın istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılama neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2022/107 Esas, 2022/167 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan; sanık hakkında verilen beraat kararının hukuka ve usule aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR