Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/478 K.2025/5661

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Rüşvet alma suçundan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin 27.05.2019 tarihinde tebliğ edilen hükümleri 11. 06.2019 havale tarihli dilekçesi ile yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz talebi ile tayin olunan ceza miktarına nazaran yasal koşulları bulunmadığından sanık ...'ın duruşma talebinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 ve 318. maddeleri gereğince ayrı ayrı REDDİNE,

incelemenin sanık ...'ın hakkında rüşvet alma suçundan dönüşen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazı ile sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Rüşvet suçunun oluşabilmesi için bir rüşvet anlaşmasının bulunması, bu anlaşmanın da işin yapılmasından önce veya en geç yapılması anında olması gerektiği ancak dosyada rüşvet anlaşmasına dair yeterli delil bulunmadığı gözetildiğinde, kamu görevlisi olan sanık ...'a yönelik rüşvet alma isnatlarının suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) mülga 257/3. madde ve fıkrasında düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçunu oluşturacağı,