Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/6575 K.2024/11406

Sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/307 Esas, 2021/368 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(e) madde-fıkra-bendi gereği beraatine hükmolunmuştur.

2.Katılan kurum vekili, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılanlar ... ile ... vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2022/462 Esas, 2022/1234 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43/2-1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince zincirleme tefecilik suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı somut deliller bulunmadığından mahkumiyet kararının bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

03.10.2018 olan suç tarihinin karar başlığında 25.05.2017-2018 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Urla Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen 21.11.2011 tarihli ve 2011/452 Esas, 2011/725 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Kararın 27.12.2011 tarihinde kesinleştiği, incelemeye konu bu dosyadaki suç tarihinin 03.10.2018 olup denetim süresi içerisinde işlenmediği halde 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince mahkemesine ihbarda bulunulması,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2022/462 Esas, 2022/1234 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesine ait hüküm fıkrasının on numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,