Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2023/7672 K.2024/10955

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı Kararı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesine göre 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen Adana Vergi Dairesi Başkanlığının mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma ile aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği bu suçtan verilen kararı temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği katılan vekilinin ve sanık müdafiinin zincirleme tefecilik suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/203 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43 ve 52. maddeleri gereğince 7 yıl hapis ve 7000 gün karşılığı 140.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, atılı diğer suçtan ise ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir. 2.Sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2022/52 Esas, 2022/401 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı verilen mahkumiyet hükmünün bozulması lüzumuna, Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı tüm suçlar yönünden üst hadden ayrı ayrı cezalandırılması lüzumuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendisine para ihtiyacı nedeniyle başvuran şahısların hamili oldukları kredi kartı ile Point Of Sale (POS) cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarları karşılığında kendisine verilen kredi kartlarının borcunu yatırdığı, tanık beyanlarının bu durumu doğruladığı, bu işlem karşılığında da faiz geliri elde ettiği iddia ve kabul edilerek zincirleme tefecilik suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasında bir isabetsizlik tespit edilmemekle birlikte üst sınıra yakın ceza belirlenmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken, aynı Kanun'un 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenleme gereğince, benzer olaylarla karşılaştırıldığında suç ile ceza arasındaki dengeyi bozmayacak ve denetime imkan verecek biçimde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşacak bir artırım oranı belirlenerek ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden,

sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin tesisi sırasında bir miktar artırıma gidilmesi isabetli olacak ise de, eylemlerine ilişkin olarak takdiren ve teşdiden denilmek suretiyle 3/4 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Adana Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin sanık hakkında 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden zincirleme tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca gereği için kararı veren Adana 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,