Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/11024 K.2025/2263

Kararında da belirtildiği üzere, hükmün, "kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olma hakkı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yoluna başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânı olan" sanığa da tebliğ edilmesinin gerektiği, bu doğrultudaki şerhli tebligatın da sanığa 14.05.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 16.05.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık tarafından vaki temyizin süresinde olduğu gözetilerek tebliğnamedeki ret öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2023 tarihli ve 2023/442 Esas, 2023/524 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine hükmedilmiştir. B.

İstinaf İlk derece mahkemesince verilen kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2024/384 Esas, 2024/565 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi; dava zamanaşımı süresinin dolduğuna, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı öncesi basit yargılama usulü uyguladığı hâlde ve bu yönde bir itiraz olmaması da dikkate alındığında ikinci kararında bu usulün uygulanmamasının hatalı olduğuna, suç işleme kastı olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Gaziantep olan suç yerinin gerekçeli karar başlığında Kahramanmaraş olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Yargılama konusu suçun, sanık hakkında Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2014/66 Esas ve 2014/166 Karar sayılı ilâmıyla tehdit suçundan verilen ve 18.11.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce işlenmiş olduğu anlaşıldığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden önce işlenen bu suç nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca ihbarda bulunulması hukuka aykırı görülmüş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesine ait hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep