Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/11083 K.2026/5266

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli ve 2022/517 Esas, 2023/40 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.01.2024 tarihli ve 2023/1308 Esas, 2024/57 sayılı Kararı ile katılanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılanın Temyiz İstemi Dava açması için sanığa ödeme yaptığına, davayı geç açtığı için alacağını tahsil edemediğine, dosya kapsamındaki tüm delillerin değerlendirilmediğine, sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak Ankara Bölge İdare Mahkemesi

3. İdari Dava Dairesinin 12.05.2023 tarihli ve 2022/3720 Esas, 2023/2257 sayılı Kararı ile kovuşturma izni verilmemesine ilişkin 07.01.2019 tarihli idari işlemi iptal eden Ankara

12. İdare Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2019/1046 Esas, 2022/1120 sayılı Kararının kaldırılmasına karar verildiği ve bu haliyle sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla, beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 303/1-a ve 223/8. maddeleri gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi gereği Adana