Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/11100 K.2025/5266

Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesiyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleriyle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı,

aynı Kanun'un "Bölge adliye mahkemelerinin görevleri" başlıklı 33. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin, adli yargı ilk derece mahkemelerince verilen ve kesin olmayan hüküm ve kararlara karşı yapılacak başvuruları inceleyip karara bağlamak ile görevli oldukları, yine aynı Kanun'un "Ceza dairelerinin görevleri" başlıklı 37. maddesinin birinci fıkrası gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin, adli yargı ilk derece ceza mahkemelerince verilen ve kesin olmayan hüküm ve kararlara karşı yapılacak başvuruları inceleyip karara bağlamak ile görevli olduğu,

Öte yandan, istinaf kanun yolunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Altıncı Kitap İkinci Bölümde; Üçüncü Bölümde ise temyiz yasa yolunun düzenlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye göre, bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği, bunun istisnalarının da maddenin devamında düzenlendiği,

Somut uyuşmazlıkta; sanık hakkında verilen Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli, 2021/567 Esas ve 2022/543 sayılı beraat Kararının, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli, 2022/3819 Esas ve 2022/3611 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilerek dava dosyasının ilk derece mahkemesine; ilk derece mahkemesince de görev uyuşmazlığı oluştuğundan bahisle uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Dairemize gönderildiği,

Dairemizin 06.03.2024 tarihli, 2023/9313 Esas ve 2024/2572 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı Kanun'un "Direnme yasağı" başlıklı 284. maddesi uyarınca, itiraz ve temyize ilişkin hükümler saklı kalmak üzere bölge adliye mahkemesi karar ve hükümlerine karşı direnilemeyeceği; bunlara karşı herhangi bir kanun yoluna gidilemeyeceği, bu itibarla Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli, 2022/3819 Esas ve 2022/3611 Karar sayılı bozma ilamının kesin ve bağlayıcı nitelikte olduğu gerekçesiyle tevdi kararı verildiği,

Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2024 tarihli, 2024/301 Esas ve 2024/389 sayılı Kararı ile tevdi kararının görev konusunda değerlendirme içermemesi nedeniyle ve kesin nitelikte olmadığı gerekçesiyle Dairemizin, 06.03.2024 tarihli, 2023/9313 Esas ve 2024/2572 Karar sayılı ilamına direnildiği ayrıca tevdi kararına karşı konunun görev uyuşmazlığı niteliğinde olup olmadığı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine de karar verilerek dosyanın yeniden Dairemize gönderildiği ancak;

halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 tarihli ve 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.05.2000 tarihli ve 111-117.

27.12.2011 tarihli ve 2010/1-158 Esas, 2011/296 sayılı Kararlarında vurgulandığı gibi merci tayini kararları kesin nitelikte olup görev konusunun tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereğince Yargıtay tarafından verilen bozma kararlarına karşı direnilebileceği, buna karşılık Dairemizce verilen bir bozma kararı bulunmamasına, esasa ilişkin değil merci tayini konusunda bir karar bulunmasına rağmen Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesince direnme kararı verildiği, verilen direnme kararının hukuki dayanağının bulunmadığı,

merci tayini sonrasında verilen görevsizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, görev uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığı anlaşılmıştır.