Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/11803 K.2025/11103

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Çubuk 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli ve 2019/559 Esas, 2023/166 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 200 tam gün karşılığı 8.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına hükmedilmiştir.

B. İstinaf

Sanık madafiinin ve katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 24.04.2024 tarihli ve 2023/1343 Esas, 2024/1095 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın geliri ile icraya konan senetler arasında orantısızlık olduğuna, sanık hakkında 2017 yılında yapılan şikayet neticesinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesinin ve katılanın iftira suçundan yargılanmasının işbu dosyada sanığın masumiyetine delil olmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR