Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/11951 K.2025/15039

Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Nazilli

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2024 tarihli ve 2023/202 Esas, 2024/88 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/2. maddesi ve 62. maddesi gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın aynı Kanun'un 50/1-a madde-fıkra bendi ve 52. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezasına çevrilmesine, 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. B.

İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 02.10.2024 tarihli ve 2024/2420 Esas, 2024/2516 sayılı Kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, süresi içinde kanun yoluna başvurulmaması halinde bir zararın meydana gelip gelmediğinin mahkemece araştırılmadığına, mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli