Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/12148 K.2026/1055

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2022 tarihli ve 2020/389 Esas, 2022/191 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 27.06.2024 tarihli ve 2024/1477 Esas, 2024/937 sayılı Kararı ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi İlk Derece Mahkemesince zimmet suçunun unsurlarının olayda oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararının yerinde olduğuna ancak Silvan Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bankaya sehven yazılan müzekkere ile sanığın müvekkili olmayan kişilere ait meblağı da tahsil ederek müvekkili olmayan kişilerin mağduriyetine yol açtığına, üstelik şikayetçi kurum tarafından talep edilen fazla tahsilatı da iade etmemekte ısrar ettiğine,

sonuç olarak sanığın eyleminin 1163 sayılı Yasanın 62. maddesinin yollamasıyla TCK 257. maddesinde yer alan görevi kötüye kullanma suçuna uygun düştüğüne, bu nedenle İstinaf Mahkemesi tarafından duruşma açılmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan red edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında beraat kararı verildiği hâlde karar başlığında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi gösterilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c madde-fıkra ve bendine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddî hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Diyarbakır