Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/1712 K.2026/67

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2020/10 Esas, 2022/310 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 23.12.2022 tarihli ve 2022/2851 Esas, 2022/2860 sayılı Kararı ile katılanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

Katılanın Temyiz İstemi Sanık avukatın icra dosyasından tahsil ettiği paraları kendisine eksik verdiğine, sanık tarafından dosyaya ibraz edilen ibranamenin sahte olarak düzenlendiğine, sanığın üzerine atılı zimmet suçunu işlediği sabit olduğundan cezalandırılması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık hakkında beraat kararı verildiği hâlde gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi gösterilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c madde-fıkra ve bendine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddî hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR