Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/2294 K.2025/1859

Temyiz incelemesi yapılan bu dosya ile Dairemizin 2024/6898 Esasına kayıtlı dosya arasında fiili ve hukuki bağlantı bulunduğu görülerek her iki dosyanın birlikte yapılan incelemesinde; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.İlk Derece Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2019 tarihli ve 2017/258 Esas, 2019/20 sayılı Kararı ile sanığın kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204/2 ve 43/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. B.İstinaf

Sanık hakkında Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2019 tarihli ve 2017/258 Esas, 2019/20 sayılı Kararı ile zincirleme basit zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu,

her iki hükme ilişkin sanık tarafından istinaf talebinde bulunulduğu ancak Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2019/634 Esas, 2019/755 sayılı Kararı ile sadece zimmet suçuna ilişkin değerlendirme yapılması üzerine Dairemizce sanığın sahtecilik suçundan ilk derece mahkemesince hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf talebine yönelik karar verilmesi için tevdi kararı verildiği, bu kararın ardından Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından 13.11.2023 tarihli ve 2023/3246 Esas, 2023/3137 sayılı Karar ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Sanığın temyiz istemi; üzerine atılı suçun oluşmadığına, iddiaya konu muhasebe fişlerinin kendisi tarafından düzenlenmediğine, sahte olduğu iddia edilen belgeleri tek başına düzenlemeye yetkili olmadığına ve dosya kapsamında yer alan bilgisayar çıktılarının resmi belge olarak kabul edilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Kamu görevlisi olan sanığın görevi sırasında sahte belgeler düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alındıktan sonra kamu davası açılması gerektiği, dosyada izin alındığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gözetilip durma kararı verilerek, hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması yerine, bu hususun yargılama şartı olduğu gözetilmeden genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR