Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/2757 K.2026/5269

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanığın dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/280 Esas, 2022/64 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir. B. İstinaf Katılan ve sanığın istinaf talepleri üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/981 Esas, 2023/254 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 257/1, 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereği hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılanın vekaletnameyi göndermediğine, aralarında vekalet ilişkisinin kurulmadığına, ilk avukatından muvafakat getirmediğine ve avukatı azletmediğine, hesabına gelen paraları iade ettiğine, herhangi bir zararının oluşmadığına, usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Suç tarihinde Konya Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın katılanın vekilliğini üstlenerek alacaktan kaynaklı muvazaa sebebiyle tasarrufun iptali davası açmak için vekalet ücreti ve masraf avansı almasına rağmen söz konusu davayı açmayarak ve katılanın çeşitli zamanlarda yazdığı mesajlarla görüşmek istediğini belirtmiş olmasına rağmen, sanığın mesajları ile katılanı oyaladığının kabulüyle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de dosya kapsamına,

sanığın mesajlarının içeriklerine ve katılanın telefonlarına cevap vermeme şeklindeki eylemlerine nazaran sanığın katılanı oyaladığına dair delil bulunmadığı, dava açmamak şeklindeki eyleminin 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, aynı Kanun'un 257/1. maddesi ile uygulama yapılması, Kabule göre de.

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde, fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunurken yasaklılık süresinin "75 gün" yerine "2 ay 15 gün" olarak belirlenmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR