Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/3774 K.2025/7378

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereğince takdiren reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2023 tarihli ve 2023/35 Esas, 2023/242 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 01.11.2023 tarihli ve 2023/1863 Esas, 2023/2219 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 241/1, 62/1 ve 52/1,2 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 500 tam gün karşılığı 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Müvekkili hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR