Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/5311 K.2025/6137

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve ek Kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle sanıklar hakkında zimmet suçundan açılan kamu davalarına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen, kooperatif üyeleri olan ..., ..., ...,

... ile ...'ın müdahil olarak katılmaları mümkün olmayıp verilen hükümleri temyiz etme yetkilerinin bulunmadığı, usulsüz olarak kamu davalarına katılmalarına karar verilmesinin de hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, vekillerinin temyiz taleplerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

Katılan ...'ın 20.12.2023 tarihinde tebliğ edilen hükümleri 08.01.2024 tarihli dilekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz ettiği, bu itibarla temyiz isteminin reddine ilişkin ek Kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ...'ın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,