Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/8389 K.2025/9129

Kararların temyizi üzerine yapılan ön incelemede.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, Hatay İl Emniyet Müdürlüğünün kamu görevlisi olmayan sanık ... yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmediği,

diğer yandan Hazinenin 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden sonra vekili aracılığı ile hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, Hazinenin tüm sanıklar, Hatay İl Emniyet Müdürlüğünün sanık ... hakkındaki kamu davalarına katılma ve temyiz haklarının bulunmadığı gözetilerek, vekillerinin söz konusu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, katılan vekilinin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Hatay

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2020 tarihli ve 2019/718 Esas, 2020/338 sayılı Kararı ile sanıklardan ..... ve....'nün icbar suretiyle irtikap suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 250/1 ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, .....n aynı Kanun'un 250/1 ve 39/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58. maddesi uyarınca hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve tüm sanıklar hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. B.

İstinaf 1. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.09.2023 tarihli ve 2021/278 Esas, 2023/836 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümleri 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi yollamasıyla 303/1-a maddesi gereği kaldırılarak aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 18.04.2024 tarihli ek Kararı ile sehven incelenmeyen katılan vekilinin istinaf talebi incelenmek suretiyle aynı kararlar yeniden verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi İlk Derece Mahkemesi kararında yer verilen gerekçe nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının bozularak atılı suç yönünden üst hadden cezalandırılmaları gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamı, suçtan zarar görenin ev sahibi ..... isimli şahsın görgüye dayalı bilgisinin olmaması, soruşturma evresinde kimlik tespiti ve yemini yaptırılmayan tercüman huzurunda alınan mağdur ve tanık beyanlarında tercüme hatası yapıldığına dair iddialar ile kovuşturma safhasında değişen mağdur ve tanık beyanları nazara alındığında, oluşan şüphenin sanıklar lehine yorumlanması suretiyle verilen hükümlerde isabetsizlik bulunmamakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle şikayetçi Hazine vekilinin tüm hükümlere, katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE, 2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay