Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/8629 K.2026/2247

Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/.1 maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2021/409 Esas, 2022/432 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 2.250,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/242 Esas, 2023/1065 sayılı Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarihli ve 2008/5-56-156 sayılı Kararına göre 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi hapis cezasına mahkumiyetin kanuni neticesi değil, mahkemenin takdir yetkisine giren ve 5271 sayılı Kanun'un 223/6. maddesine göre hükümde gösterilmesi gereken güvenlik tedbiri olup uygulanmaması halinde kazanılmış hak oluşturacağından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5.maddesinin uygulanmaması aleyhe istinaf olmadığından eleştiri konusu yapılarak sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi İlk Derece ve İstinaf Mahkemesi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, usulüne uygun verilmiş bir mütalaanın bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, şartları oluşmasına rağmen İlk Derece Mahkemesince hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ve sair hususlara ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe "16.10.2019" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında hatalı şekilde "08.03.2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi, Yüklenen suç denetim süresi içerisinde işlenmediği halde hatalı suç tarihi esas alınarak sanığın denetim süresinde suç işlediğinden bahisle Mersin

3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen, 16.06.2012 kesinleşme tarihli ve 2009/1113 Esas, 2012/386 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca ele alınması için ilgili Mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılıkların Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının iki numaralı bendinde yer alan "Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Mersin

3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.04.2012 kesinleşme tarih, 2009/1113 Esas ve 2012/386 Karar sayılı ilamının sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından yeniden ele alınıp incelenmesi için karar kesinleştiğinde mahkemelerine yazı yazılmasına" şeklindeki ibarenin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılması ve hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" şeklindeki ibarenin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak,