Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/9683 K.2025/6084

Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hâk ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde dolduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli ve 2022/678 Esas, 2023/528 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1 ve 50/1-e maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasına seçenek yaptırım olarak 1 ay 7 gün süre ile avukatlık ruhsatının geri alınarak avukatlık mesleğini yapmaktan yasaklanmasına hükmolunmuştur. 2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin 24.01.2024 tarihli ve 2023/3819 Esas, 2024/281 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmüne 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin bent eklenmek suretiyle hüküm düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılanın ve Vekilinin Temyiz İstemi Suçun vasfında hataya düşüldüğüne, usul ve yasaya aykırı Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanığın Temyiz İstemi Yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması ile re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan, suç tarihinden önce kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları açısından beş yıllık denetim sürelerinin dolduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın ise yasal engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi isabetli olmamakla birlikte hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal teşkil eden, suç tarihinden önce kesinleşen, kasıtlı suça ilişkin adli para cezası mahkumiyeti bulunduğundan,

bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun yalnızca hapis veya adli para cezasına mahkumiyet halinde uygulanabileceği, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-e maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilmesi halinde ise bu maddenin uygulanamayacağı gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüş ancak tespit edilen aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün bulunmuştur.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan ve vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesine ait hükmün İlk Derece Mahkemesine ait hükme 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına dair ekleme yapan bölüm kaldırılarak yerine "istinaf başvurularının esastan reddine" ibaresi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği İstanbul Anadolu