Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/1944 K.2026/2177

Kararın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2021/444 Esas, 2022/627 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ayrıca hakkında aynı Kanun'un 53/1,5. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. B.

İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 12.11.2024 tarihli ve 2023/841 Esas, 2024/3543 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün gerekçesi ile birlikte tümden kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın istinaf etmek için hesabına tam yatırılan harç bedeli olmasına rağmen mahkemece eksik harç yatırması sonrasında muhtıra tebliğ edilmesine karşın istinaf başvurma harcını tamamlamayarak istinaf yoluna başvurmamış sayılmasına karar verilmesine neden olduğuna, katılanların mağduriyetine sebebiyet vererek görevini ihmal ettiğine, bu itibarla ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Suç tarihinde İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan sanık hakkında, katılanların murisi şikayetçi ...'in davalı olarak yer aldığı İstanbul Anadolu

5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/415 Esas sayılı dosyasında, davalı aleyhine verilen kararın istinaf edilmesi için harç ücreti kendisine gönderilmesine ve mahkemesince davalı vekili sıfatıyla eksik istinaf harcının yatırılmasına dair muhtırayı tebellüğ etmesine rağmen istinaf harcını tamamlamayarak istinaf hakkından vazgeçmiş sayılmasına ilişkin Ek Karar'ın verilmesine neden olduğu isnadı ile açılan kamu davasında;

...'in 05.11.2019 havale tarihli şikayet dilekçesinin ekinde dosyaya sunulan Whatsapp yazışma içeriklerine göre sanık tarafından harç miktarı olan 22.000 TL'nin dörtte birinin 6 Eylüle kadar yatırılması gerektiğinin bildirilmesi üzerine sanığın banka hesabına 03.09.2019 tarihinde 6.000 TL paranın şikayetçinin kızı olan katılan ...'in hesabından yatırıldığı, sanıktan istinaf harcı olarak gönderilen paranın yatırıldığına dair dekontun defalarca istenmesi üzerine sanığın eksik yatan herhangi bir harç olmadığını belirttiği, şikayetçi ...'in istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek Kararı kendi çabası ile mahkeme kaleminden öğrendiği,

istinaf incelemesi sırasında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Hukuk Dairesi tarafından 03.03.2022 tarihli ve 2019/3147 Esas, 2022/520 sayılı Karar ile davalı ...'in mirasçılarının tespit edilerek davaya dahil edilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesi ve şikayetçinin mirasçıları olan katılanların dahil edilmesi sonrasında 14.12.2022 tarihli ve 2022/3645 Esas, 2022/3064 sayılı Kararı ile sanığın suça konu eylemi nedeniyle şikayetçi vekilinin eski hale getirme talebinin kabulü ile davanın esası hakkında karar verildiği anlaşılmakla;

şikayetçi ...'in sanığı azlederek yeni bir avukat görevlendirmek ve eski hale getirme talebinde bulunmak zorunda kalması karşısında sanığın eylemleri ile yargılamanın uzamasına ve şikayetçi ile mirasçıları olan katılanların mağduriyetlerine neden olduğu bu şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi