Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2025/6494 K.2026/3757

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli, 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu,

tefecilik suçunda suç tarihi kazanç maksadıyla en son ödünç paranın verildiği gün olup, her ne kadar mahkemece borç para verme eyleminin ilk olarak 2012 yılında gerçekleştiği, senetlerin düzenlenme tarihi olan 02.08.2014 tarihinin ise zincirleme suç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; mağdurun 2012 yılında borç para aldığı,

2014 yılında senet düzenlendiği şeklindeki beyanları ile şikayetçi vekilinin, müvekkilinin beyanlarına göre olayın 2012 yılında meydana geldiği ancak hangi ay olduğunu hatırlamadığına dair 04.07.2024 tarihli dilekçesi birlikte değerlendirildiğinde, senetlerin düzenlenme tarihinin suç tarihi olarak kabul edilemeyeceği, suç tarihinin kesin olarak saptanamaması nedeniyle de sanık lehine değerlendirme yapılarak Ocak 2012 olarak kabul edilmesi gerektiği,

belirtilen tarih ile hüküm tarihi arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği nazara alınarak kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı,