Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2026/2061 K.2026/5133

Niksar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2025 tarihli ve 2025/52 Esas, 2025/183 sayılı Kararıyla sanık hakkında denetim görevinin ihmali suçundan yapılan yargılama sonucunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durmasına dair kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca 25.12.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2026 tarihli ve KYB-2026/1947 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; ''Dosya kapsamına göre, her ne kadar Niksar

2. Asliye Ceza Mahkemesince 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca sanık hakkında soruşturma yapılmasının izne tabi olduğu ve soruşturma izni alınmadan iddianame düzenlendiği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca soruşturma izni şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına karar verilmiş ise de, sanığın ...

Genel Müdürlüğü çalışanı olup, 399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olduğu, suç soruşturmasının genel hükümlere tabi olduğu dikkate alınarak, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Niksar Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2024 tarihli ve 2024/3219 Soruşturma, 2024/747 Esas, ... numaralı İddianamesi ile sanık hakkında denetim görevinin ihmali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 251/2 ve 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. Niksar

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2025 tarihli ve 2025/52 Esas, 2025/183 sayılı Kararı ile sanığın suç tarihinde kamu görevlisi olduğu, atılı suçun görevi ile ilgili işlenebilen suçlardan olduğu ve soruşturma izni bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durmasına karar verilmiştir.

Her ne kadar kanun yararına bozma isteminde bu karara yönelik itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği bildirilmiş ise de durma kararına karşı itiraz olmadığı anlaşılmıştır.

233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede 23.05.2013 tarihli ve 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanunu'nun (6475 sayılı Kanun) geçici 31. maddesi ile bu bölümde yer alan “Türkiye Cumhuriyeti Posta İşletmesi Genel Müdürlüğü (P.İ.)” ibaresi listeden çıkarılmış ve diğer mevzuatta mülga T.C. Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğüne yapılan atıfların PTT’ye yapılmış sayılacağı hükme bağlanmıştır.

6475 sayılı Kanun'un (6475 sayılı Kanun) ''PTT Genel Müdürü ve Yönetim Kurulu üyelerinin görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı yargılanmaları, ilgili Bakanın iznine bağlı olup, bu konuda 2/12/1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.'' şeklindeki 25/6. maddesi 02.07.2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 87. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

15.07.2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 385. maddesinde '' (1) Bu Bölüm ile kuruluş ve tescile ilişkin hükümleri hariç olmak üzere 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa ve özel hukuk hükümlerine tabi Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketi unvanı altında bir anonim şirket kurulmuştur.

(2) PTT’nin sermayesinin tamamı Hazineye aittir. (Mülga cümleler:RG-5/2/2019-30677-CK30/8)'' hükmüne yer verilmiştir. 6475 sayılı Kanun'un 31. maddesinde ''(1) 2/3/1950 tarihli ve 5584 sayılı Posta Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır. Diğer mevzuatta 5584 sayılı Kanuna yapılan atıflar bu Kanuna yapılmış sayılır.

(2) (5/4/1983 tarihli ve 2813 sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun Kuruluşuna İlişkin Kanun ile ilgili olup yerine işlenmiştir.) b) Eki (I) sayılı cetvele, ekli listede yer alan kadrolar ihdas edilerek eklenmiştir.

(3) 8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ekli listenin “B – Kamu İktisadi Kuruluşları (KİK)” bölümünde yer alan “Türkiye Cumhuriyeti Posta İşletmesi Genel Müdürlüğü (P.İ.)” ibaresi listeden çıkarılmıştır. Diğer mevzuatta mülga T.C. Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğüne yapılan atıflar PTT’ye yapılmış sayılır.

(4) (4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile ilgili olup yerine işlenmiştir.), aynı Kanun'un 29/1. maddesinde ise ''(1) Hizmet akdiyle görev yapan işçiler hariç diğer PTT çalışanları ve acenteleri, PTT’nin paralarına ve para hükmündeki evrak ve senetlerine ve diğer mevcutlarına karşı işledikleri suçlar ile bilanço, tutanak, rapor ve benzeri her türlü belge ve defterleri üzerinde işledikleri suçlar ve ifa ettikleri görevlerinden doğan suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır.'' şeklindeki düzenlemelere yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen kanuni düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde. Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. (PTT), 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 385. maddesi ve 6475 sayılı Kanun ile yeniden yapılandırılmış ve anonim şirket statüsüne kavuşturulmuştur. Bununla birlikte hizmet akdiyle görev yapan işçiler hariç diğer çalışanlar ve acentelerin kamu görevlisi gibi cezalandırılacakları kabul edilmiştir.

Ancak PTT'nin 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin uygulama kapsamından çıkarılması, 6475 sayılı Kanun'un mevcut halinde de özel bir soruşturma usulü öngörülmemesi karşısında somut olayda suç tarihinde ...

Merkez Müdürlüğünde müdür vekili olan sanık hakkındaki soruşturma ve kovuşturmanın izne tabi olmadığı, genel hükümlere göre yapılması gerektiği anlaşılmakla mahkemece yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken yargılamanın durmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR