Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2010/12757 K.2010/19574

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma sonucunda kamulaştırma sahasına mücavir durumda olan taşınmazlardan, çevrenin sosyal ve ekonomik düzeninin bozulması sonucu yararlanılmasına imkan kalmadığı iddiasına dayanan taşınmazların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma sonucunda kamulaştırma sahasına mücavir durumda olan taşınmazlardan, çevrenin sosyal ve ekonomik düzeninin bozulması sonucu yararlanılmasına imkan kalmadığı iddiasına dayanan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama fıstıklık ve arazi niteliğindeki 514 ve 516 parsel sayılı taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazlardan kapama fıstık bahçesi ve arazi olarak yararlanma olanağı kısıtlandığından zeminine değer kaybı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1) Dava konusu 514 ve 516 parsel sayılı taşınmazların bilirkişi raporunda yazılı özellikleri ve yüzölçümüne göre değer düşüklüğü oranının taşınmazların tüm değerlerinin % 10’u oranında olacağı gözetilerek buna göre bedel tespiti gerekirken, % 20 değer düşüklüğü kabul edilerek fazlaya hükmedilmesi,

2) Davaya konu 514 ve 516 parsel sayılı taşınmazlarda davacı hisseli olarak malik olduğu halde, mahkemece verilen kararın gerekçe kısmında taşınmazlarda meydana gelen değer düşüklüğünün tamamının davacıya ödenmesi gereken miktar olarak belirtilmesi,

3) Davaya konu 542 parsel sayılı taşınmazda davacının hissesi bulunmadığı anlaşıldığına göre bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.